Onze collega Bas Löverink is vanaf 2010 werkzaam in Apeldoorn (begonnen bij de gemeente) en vanaf 2013 bij Accres. Hij gaat Accres verlaten, maar niet voordat wij nog een interessant afsluitend gesprek met hem hebben gehad. Waar is hij het meest trots op, wat is zijn grootste blunder, waar kan je hem ’s nachts voor wakker maken en de belangrijkste lessen die hij heeft geleerd, zijn een greep uit de vragen die we hem stelden.

In mijn werk als verenigingsondersteuner gaf ik wel eens een presentatie. De kunst was dan om bij het voorstellen niet te benoemen wat je doet, maar om te vertellen wie je bent. Ik stelde mij altijd voor door de 4 A’s te benoemen. Die staan voor Accres, Apeldoorn, Achterhoek en Arnhem. Nu mijn werklocatie de Utrechtse Heuvelrug wordt, kan ik de 4 A’s niet meer gebruiken. De focus om te vertellen wie je bent en niet wat je doet neem ik zeker mee bij een volgende voorstelronde”. Onder andere de A van Apeldoorn moet Bas straks missen, maar op de vraag wat hij het meest gaat missen geeft hij aan: “De mensen. In mijn werk heb ik veel contacten gelegd, zowel intern maar ook met de verenigingen. De mensen maken de stad, daar ben ik wel van overtuigd”.

Bas heeft samen met Tjeerd Lemstra (Stimenz) de basis gelegd voor de samenwerking tussen drie organisaties (Stimenz, Sportraad en Accres) en inhoud gegeven aan verenigingsondersteuning. “Dat we met drie organisaties (Accres, Stimenz en de Sportraad) zo goed samenwerken is iets om trots op te zijn, want dat is niet makkelijk. We werden op een gegeven moment echt gezien in de stad, dat mensen ons kenden en wisten dat ze bij ons moesten zijn. Daar ben ik het meest trots op”.

Op de vraag wat hij absoluut meeneemt naar zijn volgende werkgever antwoordt Bas dat het vier inzichten zijn die eigenlijk op een tegeltje kunnen. “Vier inzichten voor sportbestuurders die ik als leidraad hield in alles wat wij deden, namelijk:

  • Samen doen. Beslissingen neem je met elkaar;
  • Meenemen. Je moet mensen (stakeholders/sleutelfiguren) informeren en betrekken. Er is vaak een klein groepje die de beslissingen neemt, maar de input van je achterban is daarbij heel belangrijk;
  • Eigenaarschap. Geef verantwoordelijkheid en vertrouwen, dat betaalt zich uit in motivatie om er samen een succes van te maken;
  • Support. Af en toe checken hoe het nu gaat en of er nog iets nodig is.

Als je deze vier inzichten naast je processen legt en zo af en toe bekijkt of je op alle onderdelen nog goed bezig bent, dan merk je gewoon dat het beter loopt. Automatisch wordt het dan een tweede natuur. Daar geloof ik in en is ook zeker iets wat ik mee ga nemen naar mijn volgende functie als beleidsmedewerker”. Naast deze inzichten heeft hij van collega’s ook een aantal mooie lessen geleerd. Op de vraag welke de belangrijkste was is een keus maken lastig. “Dit waren de eerste tien jaar van mijn werkende leven, dus het zijn nogal een aantal geleerde lessen. Ik heb er eigenlijk drie die ik nu in mijn hoofd heb zitten, daar kan ik niet tussen kiezen dus ik noem ze allemaal. De eerste is de balans tussen werk en privé, dat het heel belangrijk is. Daar heeft Jan Schild mij heel vaak op gewezen. De tweede les komt van Jan Werkhoven van de Sportraad. Hij heeft een keer een presentatie gegeven over polariteit. Dat je polariteit nodig hebt voor energie. Als je een lamp wil laten branden dan heb je een plus en een min pool en dat zorgt ervoor dat er een lichtje gaat branden. Als dit verkeerd gaat dan heb je kortsluiting. Als je de polariteit goed gebruikt, krijg je energie. Je gaat dan de dialoog aan en je komt dus tot een oplossing. Dat vind ik een mooie les, dat je tegenstrijdigheden nodig hebt om uiteindelijk toch verder te komen. De laatste les dateert terug uit de tijd dat ik bij de gemeente werkte en komt van Johan Dikkema. Hij zei: het leven wordt voorwaarts geleefd en achterwaarts begrepen. Dat vind ik ook een hele mooie les die me bij is gebleven”.

Natuurlijk gaat er in je werk ook wel eens iets verkeerd. Als we vragen naar de grootste blunder heeft Bas er één met een hoog prijskaartje. “Deze blunder maakte ik destijds bij de gemeente. Ik was verantwoordelijk voor de financiën van de onderwijspanden. Er was een soort van maandkalender die je kon vullen en elke maand werd er dan een bedrag naar scholen overgemaakt. Bij één bedrag had ik een typefout gemaakt en had er een ‘1’ tussen gedrukt. Dat betekent dat ik €100.000 teveel had overgemaakt naar een school. Je schrikt je kapot als je hier achter komt. Gelukkig is het goed opgepakt en was met een week het geld ook weer netjes terug. Dit is me later niet nog eens overkomen, daar let je dan wel extra goed op”. Na drie jaar bij de gemeente Apeldoorn te hebben gewerkt, heeft Bas de overstap gemaakt naar Accres. “Deze overstap is erg belangrijk voor mij geweest in mijn werkende leven. Ik wilde graag in de sport werken en er kwam een kans om als coördinator Buurtsportcoaches bij de afdeling Sportstimulering van Accres aan het werk te gaan. Ik ben dankbaar voor de kansen die ik hier vanuit Sportstimulering en Jan Schild heb gekregen”. Als je bij Sportstimulering werkt vind je sport en bewegen uiteraard belangrijk. Na een ongeval op zijn racefiets te hebben gehad, moest hij natuurlijk zelf ook in beweging blijven en vond een alternatief. “Eigenlijk heb ik van de week ook alweer voor het eerst op de racefiets gezeten! Ik ben nog niet op mijn oude niveau, maar het begin is er. Verder ben ik aan het wandelen en wil ook wel weer iets met voetbal doen”.

Bas start binnenkort bij zijn nieuwe werkgever. “Ik wil graag nog alle mensen met wie ik heb mogen samenwerken de afgelopen jaren; sportverenigingen, Sportraad, Stimenz, gemeente Apeldoorn en alle collega’s bij Sportstimulering en Accres, heel erg bedanken!".

Bas, bedankt voor je inzet en betrokkenheid van de afgelopen 10 jaar! We vonden het fijn om met je samen te werken en wensen je veel succes bij je nieuwe werkgever.